obrazek

Średniowieczny zamek krzyżacki

Pozostałości zamku krzyżackiego z XIV w. architektury gotyckiej. Do dnia dzisiejszego zachowały się pozostałości fosy, murów obronnych, podzamczy oraz 46-metrowa wieża. Zamek zaczęto wznosić po roku 1312. W latach swej świetności był drugą co do wielkości, po Malborku, warownią krzyżacką. Warownia pierwotnie składała się z czterech części: trzech przedzamczy oraz Zamku Głównego (Wysokiego) z dziedzińcem. Zachodnie przedzamcze, przez które wjeżdżało się do środka, zawierało m.in. stajnie, wartownie, zbrojownię i spichrze. Podzamcze północne zawierało wartownie i część mieszkalną dla części załogi, a wschodnie posiadało zabudowę gospodarską. W Zamku Wysokim znajdowały się pomieszczenia dla rycerzy zakonnych i księży oraz kaplica. Wszystkie części zamku ogrodzone była murem. Mury wykonano z głazów granitowych i cegieł. Dodatkowo cały kompleks otaczała fosa i jeziora. Jak podają źródła historyczne, zamek posiadał 9 baszt i 11 bram. Najpotężniejszą jego częścią była wieża o wysokości prawie 50 metrów, której mury przekraczały grubość 4 metrów. Wieża miała służyć jako miejsce ostatniego oporu załogi w przypadku zdobycia zamku przez nieprzyjaciela. Masywność murów oraz naturalne otoczenie jezior sprawiało,że zamek był najtrudniejszym do zdobycia obiektem na Pomorzu. Komturami w czasach świetności zamku byli m.in. Ulrich von Jungingen oraz Konrad von Wallenrode (ten, którego Mickiewicz umieścił w swoim poemacie).