Kościół p.w. Św. Piotra i Pawła

Barokowy kolegiacki kościół parafialny ufundowany przez abpa S. Szembeka pochodzi z lat 1720-22. Został przebudowany z renesansowego w 1581 r. Budynek jest jednonawowy, murowany z cegły na podmurowaniu z głazów, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium (pod posadzką znajduje się krypta), transeptem z 1865 r., kruchtą od północy i kwadratową wieżą od zachodu. Sklepienia są kolebkowo-krzyżowe, zaś polichromia, jak większość wyposażenia, pochodzi z epoki baroku oraz rokoka z połowy XVIII w. Na ścianie prezbiterium widnieją fragmenty renesansowego sgraffito św. Krzysztofa. Z poprzedniego kościoła zachował się fragment renesansowej dekoracji wykonanej techniką sgraffitową, polegają na nakładaniu kilku warstw kolorowego tynki i zeskrobywaniu go, gdy jeszcze nie stwardniał. Daje to efekt kilkuwarstwowego wielobarwnego wzoru. Nieopodal mieści się plebania z 1840 r.